من ِ شوهر مرده

 

 

فکر می کنم کم کم همه چیز داره می ره سر جاش.

اگه کسی هنوز گذرش به اینجا می افتد٬  فقط کمی باید صبوری کنه... خیلی کم.

باید یه تکونی به خودم و این وبلاگ بدم.

شبیه خونه ی زنی شده که شوهرش ۶ ماه مرده و اون به هیچی دست نمی زنه٬ از ترس فراموش شدن شوهر!! حالا شوهر من شده احساسی که چند وقتی است که توی وجودم مرده و من از  فراموشی...